Łupież rumieniowy

Łupież rumieniowy
4.83 (96.67%) 18

Łupież rumieniowy to schorzenie, które nie występuje zbyt często. Objawia się ono czerwonymi, łuszczącymi się zmianami skórnymi, które później zmieniają kolor na żółty lub brunatny. Najczęściej łupież ten pojawia się w pachwinach i w miejscach, gdzie są duże fałdy skórne. W jaki sposób można leczyć tę chorobę, czym się ona objawia oraz czy istnieje skuteczny sposób by jej zapobiegać?

Przyczyny łupieżu rumieniowego

W przeciwieństwie do innych odmian łupieżu, łupież rumieniowy jest spowodowany przez bakterie. Dlatego też standardowe leczenie zmian maściami przeciwgrzybicznymi w tym przypadku zazwyczaj okazuje się nieskuteczne.

Leczenie łupieżu rumieniowego

Leczenie łupieżu rumieniowego polega przede wszystkim na zastosowaniu antybiotyku w maści (erytromycyna). W razie potrzeby dołączany jest także preparat doustny. Konieczne jest przyjmowanie go przez minimum dwa tygodnie, zgodnie ze wskazaniami lekarza. Preparat doustny zazwyczaj jest stosowany dopiero wtedy, gdy środek stosowany zewnętrznie okaże się nieskuteczny. Przed podaniem tego typu leków lekarz zleca zazwyczaj badanie, które potwierdza rodzaj patogenu.

W przypadku innych schorzeń skórnych, wywołujących podobne objawy, jednak wywoływanych przez wirusy, terapia antybiotykami mogłaby okazać się nieskuteczna, a nawet szkodliwa. Dlatego też w przypadku zauważenia wymienionych wyżej objawów konieczna jest wizyta u dermatologa.

Zazwyczaj oprócz stosowania wymienionych preparatów niezbędne jest także przestrzeganie higieny – zalecone może być używanie dodatkowego preparatu antybakteryjnego do przemywania zmian skórnych lub używanie antybakteryjnych mydeł.

Kto choruje na łupież rumieniowy

Na łupież rumieniowy cierpią głównie osoby otyłe, ponieważ liczne fałdy skóry sprzyjają rozwojowi zakażenia. Oprócz utrzymania właściwego poziomu wagi, profilaktycznym działaniem przeciw temu schorzeniu jest również dokładne dbanie o higienę całego ciała. Osoby chude zazwyczaj cierpią na łupież rumieniowy w obrębie pach, gdzie skóra najczęściej jest wilgotna, a także uszkadzana mechanicznie, na przykład poprzez golenie. Badania pokazują również, że na łupież rumieniowy o wiele częściej cierpią mężczyźni, niż kobiety.

Domowe sposoby na łupież rumieniowy

Domowe sposoby na łupież rumieniowy mają na celu jedynie wspomaganie właściwego leczenia. Dzięki ogoleniu skóry pod pachami i w pachwinach, możliwe jest lepsze działanie leczniczego preparatu. Warto jednak przy tej czynności szczególnie uważać na uszkodzenia mechaniczne skóry. Oprócz tego, należy unikać nadmiernego pocenia się, by nie wspomóc tym samym rozwoju bakterii. Należy dbać także o odporność organizmu i zażywać probiotyki, by nie dopuścić do infekcji po antybiotyku. Należy także mieć na uwadze, że leczenie łupieżu rumieniowego nie jest łatwe i może trwać bardzo długo – nawet kilka lat.

Dlatego lepiej jest w miarę możliwości zapobiegać tej chorobie. Mimo że łupież rumieniowy jest wywoływany przez bakterię, to jednak ogólnie jest uznawany za mało zaraźliwy. Do przeniesienia patogenów może dojść tylko w wyniku bezpośredniego kontaktu ze zmianami skórnymi osoby zakażonej i niekoniecznie musi to być przyczyną wystąpienia objawów choroby.

2 odpowiedzi do artykułu “Łupież rumieniowy

  1. oni

    Przede wszystkim trzeba sobie uświadomić, że łupieżu rumieniowego nie da się wyleczyć na własną rękę. Muszą być przepisane leki na receptę przez lekarza. Dermatolog musi mieć pełną wiedzę także na temat innych chorób u pacjenta, bo przecież czasami jeden lek może zaszkodzić na coś, jednocześnie pomagając na łupież. Lepiej więc nie dać sobie powodów do kolejnego leczenia.

  2. esteta

    Ja czekam aż w końcu ludzkość dojrzeje do tego, że włosy są po prostu całkowicie niehigieniczne. To pozostałość ewolucyjna, która powinna być usunięta. Zwłaszcza, że jak nie ma włosów, to łupież się nie pojawia. Ale nie tylko łupież. Też wiele chorób powstaje dzięki temu, że mogą się wykluwać z buszu, który sami sobie bez sensu hodujemy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *